Samen met “Rudolf” op de “Hello Kitty” speelbak. Hem zoentjes geven en knuffelen, het kan vandaag niet op.
Poseren voor de foto is toch een lastig karweitje want meestal is ze zo in de ban van dat toestel dat ze heel snel komt kijken naar haar foto. Blijven stilstaan tot de foto genomen is, blijft een heuse opdracht.
Alles wat ze in boekjes tegen komt en dat ze ook heeft gaat ze in huis gaan zoeken. We keken even in een boek en daar zag ze een kindje met een badcape op z’n hoofd dus Noena moest dat ook doen. (want zij heeft ook zo’n badcape).
Elke dag moet de hond eraan geloven, het is weer tijd voor Diva in de buggy te zetten. En dat beestje laat dat dan nog toe ook he.
Om 7u 30 worden we verwacht in het UZ Gent voor de catherisatie. Volledig nuchter en nog moe zijn we op tijd en stond waar we vervolgens naar de dagkliniek gaan. Nadien mag ik mag zoals gewoonte meegaan tot aan de operatietafel, alhoewel dat nu ook niet echt zo leuk is om te doen steun ik ons klein bolletje tot ze in dromenland ligt. De operatie zal ongeveer een uurken of 2 duren, rond 9u zijn ze gestart dus tegen een uur of 11 ga ik al vol zenuwen naar de ontwaakruimte.
Al een paar dagen is ze volledig in de ban van haar fietsje, alleen wist ze nog niet zo goed hoe ze dat met haar voeten moest doen.
Al een paar dagen begint ze van die driftbuien te krijgen. Als ik haar iets verbied dan gaat ze gelijk op de grond liggen en begint daar een showtje op te voeren.
Traditie getrouw is er in september altijd jaarmarkt. Ah en geef nu zelf toe, kan ik nu zo’n mooie schattige mits toch niet laten liggen voor mijn engelken?
Zot doen is onze troef, dus laat haar nu eens even in die poppenbuggy zitten. En dan moeten wij het liefst van al nu heel rap door den huize rijden met dat buggytje.
Ze durft haar bijna niet meer bewegen nu ze die laatste nieuwe oorbellen van Bumba aanheeft.
