We zijn vandaag naar ’t Leen geweest (groot bos) met een aanpalende speeltuin en natuurlijk wilden wij dat ze eens op die glijbaan ging zitten, maar ze vond er natuurlijk weer niet veel aan. Ze is er nog beetje te klein voor voor zo’n dingen. Het wandelen zelf in het bos dat beviel haar meer hoewel ze nog trager dan een slak vooruit gaat, stapte ze best een hele eind.
Hopelijk krijgt ze laten net zo mooie borsten als die appelsienen die er nu onder zitten.
Mensen spreken me soms aan in de winkel van “amai dat kind is ze gevallen?” Maar als ze natuurlijk met zo’n voorhoofd en een blauw oog op straat komt is dat van geen wonder dat mensen dat zeggen. Dat is het leven vallen en opstaan en zo worden ze groot is mijn antwoord daarop. Maar ik heb vandaag toch wel een stukje babyhuid van de tafelpoot moeten halen. Wat een knal was dat als ze ertegen botste, zielig he om zo op foto te zien.
Dat heeft ze van de papa de liefde voor spaghetti (alleen is dat nog een beetje moeilijk om te eten).
Als we klaar zijn met eten mag Diva altijd onze borden aflikken. Vol bewondering kijkt Noena dan naar die hond zo van “wat doe jij toch met dat bord?”. Vandaag had ze er niet beter op gevonden om ook voor hond te spelen en haar bordje netjes af te likken. Mmmmmmmmmm wat is die vol au vent met appelmoes toch zo lekker!!
Van bij de geboorte heeft ze zo wat last van een tranend oogje. Dat is een hele tijd over geweest en op een keer kwam dat terug. Ik ben dan maar naar de kinderarts ermee geweest en die heeft me oog- en oordruppels gegeven want ze had het begin van een lichte oorontsteking.
Vandaag heb ik haar leren “swifferen” en van al dat kuisen, viel ze ’s avonds gelijk een baksteen in slaap.
We hebben een loopautootje gekregen van iemand en natuurlijk moet die (met dit mooie weer) buiten getest worden.
’t Voordeel van meisjes zijn natuurlijk dat ze dolgraag meehelpen in het huishouden. Jong geleerd is oud gedaan! Ze draagt (duwen is het meer) nu zelf de wasmand naar de wasmachine, tot als ze natuurlijk die camera ziet. Weer een karweitje minder voor mezelf.
Ik zei het al eerder met haar beertje is het echt grote liefde. Ze sleept hem overal mee.
Ze wordt steeds mobieler en durf steeds meer dingen uit te proberen. Vandaag probeert ze in en uit de wasmand te kruipen. Je zou denken het lukt haar vrij goed maar wanneer alle camera’s uit het zicht zijn, valt ze vanuit de wasmand pardoes op de grond en hoop geween natuurlijk.
Lees verder »
Vandaag ben ik nog een keertje gaan zwemmen met Noena. Dus de zwempampers moesten weer eens boven gehaald worden en natuurlijk moeten wij daar iets dom mee doen.
Wat een weertje vandaag, reden genoeg om voor het eerst dit jaar eens buiten te spelen. Nu ze toch al redelijk kan stappen en dus niet zo veel meer kruipt kan ze makkelijker al eens buiten komen. Alleen wil ze haar handen blijkbaar niet te vuil maken of vind ze het gras wat ongewoon. Want als het niet moet, gebruikt ze geen handen op het gras. Het speelgoedje van Diva heeft ze wel al gevonden.
Lees verder »
