Vandaag is ze precies 8 maanden al. Ow jeetje wat gaat dat snel. En ze is nu zo gezond als een visje in het water. Ongeveer 3 weken na de operatie ziet haar litteken er zo uit. Mooi genezen maar best wel groot. En ze heeft er totaal geen last meer van, ze is weer zoals ervoor alleen dan wat beter gezind.
Het wordt toch stilletjes aan een beetje kouder, dus goed ingepakt zijn we klaar om te wandelen. Beeldig ziet ze eruit toch?!
Met de wasspelden spelen doet ze ook ontzettend graag.
Van mandarijntjes is ze precies nog niet te zot van.
Met een beetje vertraging zijn we vandaag gestart met brood geven. In vergelijking met de fruitpap en de patatjes ging het brood er iets beter in.
Dat we gek zijn van “Hello Kitty” dat was al bekend, dus nu dat de winter voor de deur staat, konden we zo’n schattig mutsje en handschoenen toch niet laten liggen he. Natuurlijk nog veel te groot maar ja het is ook nog niet echt winter. Dus tegen de tijd dat haar hoofd groot genoeg is voor die muts, dan pas mag het vriezen.
Vandaag zijn we op controle geweest bij de kindercardioloog. Alles was in orde, haar hart is goed, haar longen zijn goed. Kortom ze is herstelt. We moeten enkel nog een keer bij de hartchirurg gaan en dan jaarlijks op controle gaan met ons hartebolleke. De rest van de week is vlotjes verlopen, ge merkt gij daar eigenlijk weinig van dat die zo’n zware operatie gehad heeft. Op haar benen staan kan ze nog steeds niet dat kon ze ervoor wel al goed, en onder de oksels kunnen we ze ook nog niet goed nemen, maar voor de rest is ze tip top in orde. Ow ja nog 1 klein nadeeltje, in de kliniek kreeg ze constant van die Olvarit potjes eten, (zowel patatjes als fruitpap) nu wil ze natuurlijk geen”gewoon eten” meer eten, enkel nog die potjes wil ze. Maar ik weet al hoe het komt ze, ze is stiekem een beetje verliefd op dat mannetje dat er opstaat denk ik. Zo glunderen dat ze doet als ze dat ventje ziet. Een tijdje geleden hebben we eens meegedaan aan een wedstrijd en we wonnen toen een gepersonaliseerd slabbetje van Olvarit. (misschien was dat al een voorteken)
Na regen komt zonneschijn zegt men, dus genoeg minder aangename berichtjes geplaatst op de site, nu weer tijd voor leuke dingen. Vanaf nu wil ze alles zien wat ik doe, overal waar ik ga en sta, wil ze bijzijn. Ook terwijl ik aan het koken ben, is ze niet van mijn zij weg te slaan. En omdat ze nu de link gelegd heeft tussen “als ik mijn handjes naar iets uitsteek, dan krijg ik het wel” heb ik haar dan ook maar een stukje wortel gegeven waar ze op kon knabbelen. Goed voor haar tanden toch?
Ik had een beetje schrik voor de eerste nacht thuis maar alles verliep vlotjes. Gisteren is ze dan nog een keer na al die weken lekker in bad geweest. Ze mag wel niet echt weken in het bad maar zo met haar poep onder water of een beetje neerliggen zonder dat haar naad onder water komt te staan want dat mag niet. Ge moest ze eens zien genieten van haar mini badje. Dat is gelijk een gans ander kind dat wij gekregen hebben, de die lacht veel meer buiten vroeger. Ze neut niet zo veel meer, en als ze nu een beetje neut dan mag ze een pijnstiller krijgen en dan is het al rap gedaan. Dan kind werd al 7 maanden eigenlijk een beetje beperkt in haar doen en laten, dus ook in het wenen. Ze kan nu toch wel 4 keer luider wenen als ervoor. Maar voor de rest is ze goed, witte handjes en voetjes, roze lipjes, ze ziet er echt goed uit. Wat ze vanaf nu op heeft om te doen, is constant haar tong uit haar mond steken. Maar echt constant he!!
Om half 5 wordt ze ’s morgens wakker. Ze drinkt een beetje (de laatste 2 dagen drinkt ze heel weinig) en doet daarna nog een dutje tot 08:00. Zij weet natuurlijk niet wat er gaat gebeuren vandaag, maar ik wel. Rond 09:00 halen ze de draadjes van haar pacemaker eruit. Ow jee ow jee, wat moet dat pijn gedaan hebben als ik haar daar zo zag liggen, verstijfd van de pijn en tieren dat ze kon amai. Lees verder »
Ik belde vandaag zelf eens naar de dokter omdat ik er in de voormiddag bijna nooit niet ben. Om te vragen hoe het afgelopen was met de foto van haar longen. Er was geen enkele afwijken of probleem te zien op die foto. Hij zei ook dat ze gans de nacht zonder zuurstof heeft geslapen en dat ze het goed had gedaan. Dus hij sprak om zaterdag die draadjes van haar pacemaker eruit te halen (iedereen die aan het hart wordt geopereerd krijgt zo pacemakerdraadjes voor de veiligheid indien er iets misgaat). Lees verder »
Zoals ik al zei, ben ik deze nacht opnieuw blijven slapen. Ze heeft een redelijk goede nacht achter de rug enkel rond 5 uur deze morgen heeft ze een beetje gegeten voor de rest een ganse nacht geslapen zonder al te veel problemen. Af en toe proberen ze het zuurstofmaskertje eens af en toe om te kijken hoe het gaat zonder bijkomende zuurstof. Als ze wakker is lukt alles wel prima maar vanaf dat ze ligt te slapen zakken die waarde nog te veel. Ze mag niet onder de waarde 90 gaan en als ze slaapt zakt die waarde nog soms 81 en dat is niet zo goed, want dat kan erop wijzen dat ze vocht op haar longen heeft. Dus deze morgen hebben we dan nog maar een keertje een foto laten nemen van haar longen. Afwachten wat de resultaten gaat aan zijn want zolang ze niet die 90 kan aanhouden gaat ze niet naar huis mogen gaan. Kom op Noena doe je best!!!!
Als ik deze voormiddag belde naar het intensieve zeiden ze me dat ze al op een gewone kamer lag (kamer 6214 nu). En dat is natuurlijk wel een goed teken. Na de middag spoed ik me naar ginder om even te gaan kijken naar mijn klein meisje en aangezien ze nu weer de eerste nacht weer op een gewone kamer ligt blijf ik weer slapen bij haar. Lees verder »
