Als we buiten moeten doen we haar een ‘mutsken’ op. Leuk detail: haar kopje is zo klein dat we een muts van een pop gebruiken die mijn ma ons bezorgd heeft. Onze mutsjes die we reeds in stock hadden waren allen veel te groot, waarom een nieuwe gaan halen als het zo ook gaat?
Om 15:15 werden we verwacht op het consultatiebureau van Kind & Gezin voor de gehoortest. Ben er wel zeker van dat ze hoort want soms schrikt ze van plotse geluiden en als ze mijn stem hoort is het ineens gedaan met bleiten. En als Diva blaft reageert ze daar ook telkens op hoewel ze niet wakker wordt van haar geblaf maar zo in haar slaap heeft ze de reflex haar ogen snel even opendoet te doen als de hond in volle ornaat aan het blaffen is omdat er iemand voor haar venster passeert. En als ik haar mobieltje laat draaien boven haar wiegje draait ze haar hoofdje. Dus horen doet ze zeker. Er worden 3 sensoren op haar gekleefd eentje op haar kaakje, eentje in haar nek en eentje op haar voorhoofd. Dan worden krijgt ze 2 schelpen rond haar oortjes. Dan laten ze via een bakje een zoomend geluid horen en je zag onmiddellijk dat ze haar hoofdje draaide. Via die sensoren werd er dan ook hersenactiviteit gemeten en zo kunnen ze zien of het gehoor in orde is. Maar zoals ik al vermoedde was alles ok. Lees verder »
Een geniaal idee! Door Pampers krijgen baby’tjes wel eens irritatie aan hun billetjes. Een remedie is om ze af en toe eens ‘bloot’ te laten zodat hun huid wat op zijn ‘plooi’ kan komen. Was dit nodig voor Noena? Nee ze heeft geen uitslag op haar billetjes. Maar toch, we vonden het gewoon ‘wijs’ om ze eens bloot te laten spartelen, lekker. Alles wat leeft heeft lucht nodig denken we maar. We zitten nog wat te mijmeren, stel dat ze moet plassen? Niet dat we nog geen plasincidenten gehad hebben, regelmatig zegent ze vooral Annouschka tijdens het verversen. Misschien moet ze wel ‘kakken’ grappen we, en wat denk je? Terwijl ik kijk naar Annouschka zie ik een bruingeel object aan de achterkant van Noena ontsnappen, dat zich langzaam nestelt op haar trui. Annouschka krijgt stante pede de slappe lach, en ik volg ook algauw. Blijven liggen, dit smeekt om een foto! Noena krijgt nu al ‘het schijt’ van haar moeder…
Vandaag willen we naar de Weba gaan, maar doordat ze daar zo aan het verbouwen zijn, weet ik niet of we daar goed gaan kunnen rijden met onze buggy (reismand). Er zit maar 1 oplossing op, en da’s beroep doen op mijn ma en Jacky. Dus ik belde even om te luisteren of ze thuis zijn, en Noena was natuurlijk meer dan welkom bij haar meme en pepe. Ze is er in goede handen -dat weet ik wel- maar had ze toch liever meegenomen. Eénmaal ze daar was, had ik het er minder moeilijk mee. We besloten zelfs om haar nog wat langer daar te laten, zodat we eens met ons Diva naar ’t Leen konden gaan wandelen, zonder de buggy. Dus iedereen tevreden vandaag. Mijn ma omdat ze eindelijk eens kon thuiswachten, dienen hond omdat we iets deden voor haar alleen, en Noena? die besefte er weer weinig van.
Wat zou er toch in dat koppie omgaan vraag ik me soms af… Hoe raak ik zo snel mogelijk aan mijn papfles? lijkt ze wel te denken.
Vandaag komt Mieke van Kind & Gezin langs voor het 2de en laatste huisbezoek. Eens ze zien dat je goed vertrokken bent, komen ze niet meer langs. Ze komt op het gepaste moment binnen, ze heeft net haar pamper volgekakt hahahaha. Opnieuw zijn we goed bezig en heeft ze weinig op te merken. Wel zag ik zelf dat Noena zo wat wit tussen de huidplooien (onder haar okseltjes) kreeg, en daar moeten we nu talkpoeder aandoen en zo goed mogelijk droogwrijven. Ze weegt 2 kilo 770 nu dus ze komt goed bij maar dat merk je zelf ook snel. Op 27 februari moeten wij dan naar Kind & Gezin gaan om de gehoortest te doen.
Baby’s zijn waterratten en Noena is daar geen uitzondering op. Zij -ik nog meer, denk ik- vinden het zeer ontspannend om samen te baden. Een klein laagje water in het bad en ze kan rustig op haar rug liggen ‘zwemmen’ tussen mijn benen. Ze kan zo steunen op mijn kuiten en hielen wat voor haar comfortabel ligt.
17 februari 2008, net op mijn verjaardag, de ideale dag om ze voor de eerste keer in haar babysit te laten zitten. Voordien was ze nog wat te klein en zou ze scheefzakken wat ook niet de bedoeling is. Alle riempjes aangespannen in de kleinste stand zijn net goed om haar stevig vast te zetten. Het bevalt haar vrij goed want ze kan al aandachtig zitten rondstaren.
Yeah!
Zou ze dan toch wat van mij hebben? Ook wat trekken van een ‘computer-nerd’, die ik volgens Annouschka ben (waar ze gelijk in heeft). Ze was in ieder geval onder de indruk van mijn computerscherm, toetsenbord, en niet te vergeten de muis.
Pak de muis als je kan!
Om 11:00 moesten we deze morgen bij de kinderarts zijn op controle. Ze weegt 2 kilo 690 dus dat wil zeggen dat ze voor het eerst eens boven haar geboortegewicht zit. Da’s positief vind ik. Opnieuw wordt ze gemeten en nu meet ze ineens maar 46,5 cm meer dat wil dus zeggen dat ze sinds de dag dat ze uit het ziekenhuis kwam ze ineens 1 cm kleiner is geworden. Dus hoe groot ze nu uiteindelijk was bij de geboorte, we hebben het er raden naar, maar ach zo belangrijk is dat niet voor mij als ze maar gezond is da’s het voornaamste. Haar hoofdomtrek is nu 33,5 cm wouw haar hersenen groeien goed dus. Zou het dan toch een slimme worden? Toch een ganse verhuis hoor als je met dat kind ergens naartoe moet. Je moet ervoor zorgen dat ja alles mee hebt. Wat extra pampers, een extra pakje (pyjamaatje) voor het geval ze eens moet overgeven, een tuutje, een slabbetje een extra flesje voor onderweg. Kortom alles mee in de verzorgingstas daar bovenop nog eens die reismand en dat onderstel (wielen) en je bent geladen gelijk een ezel om just een rap naar de dokter (of elders) te gaan. ‘k Ga blij zijn als ze de leeftijd heeft van 7 weken want vanaf dan mag ze in een maxi cosi zitten en ik denk dat je dan rapper van a naar b kunt gaan zonder die reismand. Alhoewel ze voor lange afstanden toch beter in een reismand liggen.
Ondanks dat we een verzorgingstafel hebben met ingebouwd babybadje onder het verzorgkussen wassen we Noena -zolang ze er in past- in de spoelbak van ons keukenaanrecht. Lees verder »
Ik ben nu een paar daagjes thuis, de dagen vliegen voorbij met zo’n kleine spruit. De eerste dagen was het even zoeken hoe je de dagindeling moet plannen. Heeft ze het ’s nachts niet te koud wassen we haar best ’s morgens of ’s avonds, eet ze genoeg? Allemaal vragen vragen vragen dat je je stelt maar alles wijst zichzelf uit. Voor ’s nachts hebben we nu een warmtekacheltje bij zodat we niet telkens de verwarming moeten aanzetten want tegen dat die op temperatuur is, is haar flesje al leeggedronken. Ook boven de verzorgingstafel hebben we een warmtekacheltje gehangen voor ’s nachts. Lees verder »
