Vandaag is het de dag dat Geert hier terug is dus ook de dag dat we het goede nieuws gaan vertellen des huizes Caboor. We zitten daar allemaal aan tafel een boterhammetje te eten, en ik ben zo mijn buik aan het vullen dat Nico zegt “amai wat kunde gij eten, zit ge vol misschien?” Zegt Dirk zo rap of tellen “ja ze zit vol”. Ge moest die reactie van iedereen gezien hebben zo vol ongeloof en “wablief!?” Niemand kon het amper geloven dus haalde ik trots mijn eerste fotootje van de echo te voorschijn om het aan iedereen te tonen. En geloven ze het nog niet tja dan zien ze het wel binnen een paar maanden als ik dikker en dikker word hé.
Ok vandaag voor het eerst naar de gynaecoloog, Dirk en ik worden er verwacht tegen 12:15. Geen idee wat ons te wachten staat maar ik zie wel. Ik meld me aan rond 12:00 snel even op de weegschaal (51 kilo weeg ik momenteel), bloeddruk is 120/70 wat normaal is. De vroedvrouw weet me al te zeggen dat de geplande bevallingsdatum 5 februari 2008 zal zijn (ongeveer natuurlijk hé want weinig kinderen worden op hun uitgerekende dag geboren), maar toch dat is een datum dat ik niet snel zal vergeten. Dus dat wil zeggen dat ik nu 7 weken ver ben. Lees verder »
Vandaag gingen we naar Dirk zijn ma om het goede nieuws te vertellen. Zelf zegt ze “ik zie dat onmiddellijk als er iemand zwanger is, ik ben een kenner op dat vlak.” Dus da’s makkelijk voor ons, dan hoeven we niks te zeggen en testen of ze echt zo’n kenner is. ‘k Ben benieuwd, maar k betwijfel het strek dat ze iets zou zien aan mij. Omdat het mooi weer is, doe ik een extra spannend truitje aan. Ik draai daar wat rond maar zelf zegt ze niks, uiteindelijk vroeg ik “zie je niks aan mij?” zegt ze “is uw haar geknipt of zo?” hahahahaha nee hoor ik ben zwanger. Gelukkig dat ze neerzat want ze werd er even niet goed van. Ze denkt dat we haar maar iets wijsmaken en kan het niet geloven dat ze haar 8ste kleinkind verwacht. Nummer 8 al, dat begint te tellen hé. Maar omdat ik nu vrijdag voor het eerst naar de gynaecoloog moet gaan, vragen we om het nog niet verder te vertellen. We willen het zelf vertellen als we allemaal samen zijn, want Geert (Dirk zijn broer) komt binnenkort ook terug naar België en dan is gans de familie Caboor samen dus dat lijkt ons wel het goeie moment.
Deze week dacht ik nog “oh als dat zwanger zijn is, kan ik wel 10 kinderen dragen” zo goed voelde ik me. Met de nadruk op “voelde” want dat is snel gekeerd. Man man man wat ben ik ongemakkelijk van de ene dag op de andere. Bij het minste dat ik aan eten denk of aan het fornuis staat keert mijn maag en spurt ik naar de WC en moe dat ik ben. Ik zou wel 18 uur per dag slapen. Opstaan en direct in de zetel voor een tukkietje te doen. Pffffffff als dat zo 9 maanden gaat duren sta ik er goed voor.
Oei oei oei ik schrok me rot vandaag want ik had zo een klein beetje bloedverlies en onmiddellijk dacht ik “ja nu heb ik een miskraam!” Jammer dacht ik, terug snel naar de gynaecoloog gebeld en die zei dat dit het innestelen is van het eicel in de baarmoeder dus geen reden tot paniek. Oef zeg toch ben ik er niet zo gerust in, dat het maar rap 22 juni is.
Ik weet ‘t het is nog vroeg maar vandaag wil ik het tegen mijn ma gaan zeggen dat ik zwanger ben. Paar maanden geleden hebben we haar gans (stenen beeld dat ze aan haar voordeur staan had) meegenomen (om haar te pesten) en nu lijkt het de geschikte moment om die gans daar terug te zetten met een enveloppe rond de nek en een bijpassend tekstje aan. Lees verder »
Snel naar de gynaecoloog bellen voor een afspraak! Ah wat duurt dat altijd lang, op 22 juni mag ik pas gaan (ze wijzen me door naar Sandra Balliu, afwachten hoe ze zal zijn want ik wil me er wel goed bij voelen). Brrrrrrr 9 maanden zwanger zijn, lijkt me erg lang te duren.
Vandaag was ik om 07:00 ’s morgens al wakker, wat voor mij heel vroeg is want vandaag wil ik de zwangerschaptest uitproberen. Geen oog deed ik dicht vannacht en ik moest zo dringend naar toilet dat ik stiekem m’n test pakte en testte of ik nu zwanger ben of niet. (Aan mijn tieten te zijn lijkt het van wel want die staan zo gespannen amai!) De gebruiksaanwijzing ken ik intussen vanbuiten dus hier gaan we.Even in een potje plassen, de stick 10 seconden in de urine houden, de dop opnieuw op de stick steken en even wachten… Als de test begint te werken komt er een lichtroze stroming door de testzone en de controlezone. Nu nog 3 minuten wachten tot er al dan niet één of 2 rode lijn(en) verschijnt. 3 Minuten zijn om… ik zie nu 2 rode lijnen op de stick komen. Eentje die aantoont dat de test gelukt is en de andere die aantoont dat ik (zie ik dat goed) zwanger ben. Nog een keertje goed kijken, ja 2 lijnen staan er op de stick. OH IK BEN ZWANGER!!!!! Kan het nog moeilijk geloven maar de test wees het uit. Als een gek liep ik naar boven om het goede nieuws te melden aan Dirk, die ligt nog lekker te slapen maar dat zal niet lang meer duren. Kan niet wachten tot het maandag is om een afspraak te maken met de gynaecoloog (normaal ga ik bij Nele Van Rentergem maar aangezien zij geen gewone zwangerschappen doe ben ik genoodzaakt een andere te zoeken.
